De meest voorkomende client-side aanvallen zijn creditcard-skimming (zoals Magecart-aanvallen). Maar diefstal van sessietokens via client-side scripts, kwaadaardige redirects of algemene exfiltratie van gevoelige hoogwaardige gegevens nemen toe. Deze aanvallen hebben grote bedrijven getroffen, zoals British Airways en Ticketmaster met meer dan 380.000 gedocumenteerde aanvallen alleen al in 2025 tot nu toe. Een recenter voorbeeld is de supply-chaincompromittering van de AppsFlyer SDK in 2026, waarbij een enkel vertrouwd third-party script een polymorfe crypto stealer in één keer naar veel sites verspreidde. Client-side aanvallen zijn vaak zeer dynamisch en gericht om detectie te voorkomen. Ze vliegen onder de radar door alleen kwaadaardige payloads te injecteren onder bepaalde omstandigheden. Ze activeren alleen op specifieke tijden, verzoeklocaties of user agents, waardoor ze bijna onmogelijk te detecteren zijn met traditionele beveiligingstools.
Hoe gebeuren client-side aanvallen eigenlijk?
Het compromitteren van een third-party dienst waarvan je website afhankelijk is, is een veelvoorkomende manier waarop aanvallers binnenkomen.
Waarom kunnen traditionele beveiligingstools client-side bedreigingen niet detecteren?
Firewalls, WAFs en kwetsbaarhedenscanners zijn traditionele beveiligingstools die worden gebruikt om je server te beschermen, maar ze kunnen niet zien wat er in de browsers van je gebruikers gebeurt.
Wat is het verschil tussen client-side beveiliging en server-side beveiliging?
Server-side beveiliging beschermt je infrastructuur, terwijl client-side beveiliging zich richt op waar je applicatie daadwerkelijk draait, in de browsers van je gebruikers.
Wat is het verschil tussen client-side beveiliging en applicatiebeveiliging?
Client-side beveiliging is een kritieke subset van AppSec die zich richt op het beschermen van applicaties waar ze daadwerkelijk worden uitgevoerd - in de browsers van gebruikers.