Kort samengevat: TC40-verwijdering via gewonnen CE 3.0-representment
- Het probleem: Je kunt een vlekkeloos chargebackregister voeren en toch de 1.5%-VAMP-Excessive-drempel overschrijden op alleen TC40-volume, omdat uitgevers TC40's indienen op laagwaardige disputen die ze nooit als chargeback verwerken.
- Wat cside doet: cside vangt de deterministische apparaat-ID en het echte client-IP die de snelheidsbepalende velden zijn in elke CE 3.0-zaak, en een succesvolle CE 3.0-winst onder reasoncode 10.4 is de enige gesanctioneerde manier om een TC40 uit de VAMP-teller te schrobben.
- De grens: TC40's uit andere fraudecodes zijn niet verwijderbaar via CE 3.0. Als je TC40-volume grotendeels buiten 10.4 ligt, investeer dan in stroomopwaartse preventie in plaats van retrospectief schrobben.
Weinig tijd? Bekijk cside's chargeback-bewijstooling. Dit dekt alles hieronder in één deployment.
Snel antwoord: Een TC40 is een fraudemelding die de uitgever bij Visa indient en die meetelt voor de VAMP-ratio, ongeacht of er een chargeback wordt verwerkt. De enige manier om een TC40 uit de teller van de VAMP te verwijderen, is een Compelling Evidence 3.0-representment (CE 3.0) winnen op de gekoppelde chargeback onder Visa-redencode 10.4. cside, het beveiligingsplatform op browserniveau, legt de deterministische device-ID en het echte client-IP vast, de velden die in elke CE 3.0-zaak de beperkende factor zijn. Een geslaagde representment verwijdert zowel de chargeback als de TC40 uit de fraudetelling.
Een TC40 is de fraudemelding die de uitgever bij Visa indient. Wanneer een kaarthouder zijn bank belt en beweert dat een transactie niet was geautoriseerd, dient de uitgever een TC40 in, of hij daarna een chargeback verwerkt of niet. Onder het oude VFMP stonden die TC40's in een aparte fraude-ratio. Onder de VAMP, die op 2025-04-01 het VDMP en VFMP verving en op 2026-04-01 opnieuw werd aangescherpt, telt een TC40 hetzelfde als een chargeback. Hij draagt rechtstreeks bij aan de enige ratio die Visa gebruikt om maatregelen op te leggen aan acquirers en hun merchants.
Dat is belangrijk omdat een aanzienlijk deel van de TC40's nooit een chargeback wordt. Uitgevers boeken geschillen met een lage waarde vaak af in plaats van ze te verwerken. Die afboekingen genereren nog steeds het TC40-bericht. De merchant heeft geen chargeback om te bestrijden, geen direct geschilproces om op te reageren en geen onmiddellijk mechanisme om de fraudemelding uit zijn ratio te schrappen.
Op één na. Een geslaagde Compelling Evidence 3.0-representment op een gekoppelde chargeback verwijdert de bijbehorende TC40 uit de fraudetelling. Het is de enige goedgekeurde manier om een TC40 achteraf uit je VAMP-teller te halen. Dit artikel legt het mechanisme uit.
Waarom TC40 telt in een VAMP-wereld
Snel antwoord: Onder de VAMP tellen een TC40-fraudemelding en een TC15-chargeback allebei mee voor dezelfde maandelijkse ratio. Een merchant met een schoon chargeback-dossier kan alleen al op TC40-volume de drempel van 1,5 % (Excessive) overschrijden. Omdat TC40's vaak zonder bijbehorende chargeback worden ingediend, zien merchants ze vaak pas wanneer de ratio-uitlezing van de acquirer binnenkomt.
De operationele realiteit is dat de VAMP-teller twee zijstromen heeft en dat een daarvan gedeeltelijk onzichtbaar is voor de merchant. Het publieke VAMP-overzicht van Visa definieert de ratio als het aantal fraudemeldingen (TC40) plus geschillen (TC15), gedeeld door de afgewikkelde transacties (TC05). Merchants die de onderliggende TC40-records nodig hebben, moeten die gegevens meestal opvragen bij hun acquirer of processor.
Zie het VAMP 2026-handboek voor merchants voor de volledige drempelcontext en hoe de VAMP maand na maand wordt berekend.
Wat een TC40 precies is
Snel antwoord: Een TC40 is een Visa-record met de door de uitgever gemelde fraudeclaimgegevens. Het bevat de merchant-ID, de merchant category code, de acquirer, het transactiebedrag en de datum, gedeeltelijke kaarthoudergegevens en een indicator van het fraudetype. Het wordt gegenereerd wanneer een kaarthouder een transactie als frauduleus meldt bij zijn uitgever. Op zichzelf draait het de transactie niet terug.
Een TC40 draagt het fraudesignaal zonder het geschilproces. Uitgevers gebruiken het TC40-volume om fraudeonderzoeken te prioriteren, Visa gebruikt het om acquirers te monitoren en acquirers gebruiken het om merchants te scoren. Merchants zonder zicht op TC40-verkeer kunnen worden gedegradeerd of beëindigd zonder ooit een chargeback te zien.
Het kernmechanisme: de CE 3.0-omkering verwijdert de TC40
Snel antwoord: Wanneer een merchant een Compelling Evidence 3.0-representment wint op een geschil onder Visa-redencode 10.4, gebeuren er twee dingen. De chargeback wordt teruggedraaid en de TC40 die bij die transactie hoort, wordt verwijderd uit de fraudetelling die de VAMP-ratio voedt. De transactie blijft meetellen voor de geschillentelling tot de CE 3.0-omkering is verwerkt, waarna hij uit beide wordt geschrapt.
Dit is de regel die CE 3.0 aanzienlijk waardevoller maakt dan CE 2.0 was. Eerdere rondes van Compelling Evidence konden een chargeback terugdraaien, maar verwijderden de fraudemelding niet formeel. CE 3.0 verandert die koppeling.
Het praktische effect is dat CE 3.0 merchants een retrospectieve hefboom op hun VAMP-ratio geeft. Elk geschil onder redencode 10.4 dat onder CE 3.0 wordt gewonnen, haalt één eenheid uit de fraudeteller. Bij een merchant die maandelijks 200.000 transacties verwerkt met een ratio van 1,8 % is elke gewonnen representment één eenheid minder in de teller; de totale impact hangt af van het volume geschikte geschillen en het winstpercentage van de representments.
Uit cside-data: cside volgt de TC40-schraptarieven binnen zijn merchantbestand door de VAMP-tellermetingen voor en na CE 3.0-representmentcampagnes te vergelijken. De belangrijkste variabele is het aandeel geschillen onder redencode 10.4 met volledig bewijs op browserniveau (device-ID en echt client-IP) voor zowel de eerdere als de betwiste transactie. Dat bepaalt het maximale aanspreekbare schrappotentieel voor een bepaalde merchant.
Wat het niet doet
Snel antwoord: CE 3.0 verwijdert geen TC40's van andere redencodes dan 10.4. Het verwijdert geen TC40's van geschillen die de merchant verliest of niet representeert. Het geldt niet met terugwerkende kracht voor verloren CE 2.0-zaken. Het verwijdert geen TC40's uit Mastercard SAFE-rapporten, die de gelijkwaardige Mastercard-programma's afzonderlijk voeden.
Drie randvoorwaarden die merchants vaak verkeerd begrijpen:
- CE 3.0 geldt alleen voor Visa-redencode 10.4 ("Andere fraude: card-absent omgeving"). Een geschil onder redencode 10.5 ("Visa Fraud Monitoring Program") komt niet in aanmerking, en een service- of verwerkingsgeschil evenmin.
- De merchant moet daadwerkelijk representeren: een TC40 die hoort bij een geschil dat de merchant niet bestrijdt, blijft in de fraudetelling staan.
- De representment moet worden gewonnen. Een geschikt dossier dat inhoudelijk verliest, verwijdert de TC40 niet.
Het proces in vier stappen om een TC40 te schrappen
Snel antwoord: Identificeer het geschil onder Visa-redencode 10.4 dat aan de TC40 is gekoppeld. Stel het CE 3.0-geschikte bewijs samen (twee eerdere onbetwiste transacties, 120 tot 365 dagen oud, met overeenkomende device-ID of IP plus één van verzendadres of gebruikers-ID). Dien de representment in met bewijs op browserniveau. Bevestig bij de acquirer dat de TC40 uit de fraudetelling is verwijderd nadat de omkering is verwerkt.
Elke stap heeft een veelvoorkomende faalmodus.
Stap 1. Koppel de TC40 aan de chargeback. TC40's en chargebacks zijn afzonderlijke berichten in de afwikkelingsgegevens van Visa. De meeste acquirers kunnen ze matchen op transactiereferentie, maar merchants moeten de koppeling vaak expliciet opvragen.
Stap 2. Bouw het CE 3.0-dossier op. De geschiktheidsregels staan in de gids met CE 3.0-vereisten. De twee eerdere transacties moeten onbetwist zijn, op dezelfde betaalgegevens, 120 tot 365 dagen oud. Minstens twee van de vier gegevenselementen moeten overeenkomen. Eén daarvan moet het IP of de device-ID zijn.
Stap 3. Dien de representment in met bewijs op browserniveau. Server-side records alleen leveren doorgaans geen IP of device-ID op CE 3.0-niveau op. Bewijs op browserniveau dat bij de checkout wordt vastgelegd, via een tool als Chargeback Evidence van cside of met device fingerprinting voor compelling evidence, levert de deterministische match die de uitgever nodig heeft.
Stap 4. Controleer de schrapping. Nadat de omkering is verwerkt, bevestig je bij de acquirer dat de TC40 uit de volgende VAMP-uitlezing is verwijderd. Vraag om een ratio-momentopname van vóór en na.
Waarom bewijs op browserniveau de doorslag geeft
Snel antwoord: De beperkende stap bij het verwijderen van een TC40 is het CE 3.0-winstpercentage. Dat percentage hangt af van de bewijskwaliteit, met name de overeenkomst van device-ID en IP tussen de eerdere en de betwiste transactie. Bewijs op browserniveau dat bij de checkout wordt vastgelegd, is de enige bron die die overeenkomsten deterministisch produceert.
Het product Chargeback Evidence van cside instrumenteert dit bij de checkout. Elke sessie bij dezelfde merchant produceert een stabiele device-identiteit, wat betekent dat een eerdere transactie van tien maanden geleden zonder dubbelzinnigheid overeenkomt met de vandaag betwiste transactie.
Voor een Head of Risk met een verhoogde TC40-belasting is de sleutelvraag: hoeveel van je huidige geschillen onder redencode 10.4 beschikken over volledig bewijs op browserniveau (device-ID en echt client-IP) voor zowel de eerdere als de betwiste transactie? Dat aantal bepaalt je maximale aanspreekbare TC40-schraptarief. Merchants die de vastlegging op browserniveau nog niet hebben geïnstrumenteerd, laten dat schrappotentieel liggen.
Voor iGaming-operators, waar de TC40-volumes in de gaming-MCC standaard hoog zijn, is deze berekening bijzonder relevant.
Wat je deze week moet doen
Snel antwoord: Vraag de TC40-datafeed op bij je acquirer als je die nog niet hebt. Segmenteer hem op redencode en meet het aandeel dat aan 10.4 is toe te schrijven. Voer een CE 3.0-representmenttest uit op het bovenste kwartiel op waarde en meet het winstpercentage. Ligt het winstpercentage onder 70 %, dan is de bewijsketen het knelpunt.
- Dag 1: vraag de acquirer om het TC40-volume per redencode over de laatste 60 dagen. Dring aan op redencode 10.4 als aparte uitsplitsing.
- Dag 2: haal de bijbehorende chargebacks op, indien aanwezig, voor de top 100 TC40's op transactiewaarde.
- Dagen 3-5: voer CE 3.0-representments uit op de dossiers die in aanmerking komen, met bestaand bewijs. Noteer het winstpercentage.
- Dag 6: bepaal bij verloren dossiers welk van de tien CE 3.0-bewijspunten (zie CE 3.0-vereisten) ontbraken of zwak waren. Meestal zijn device-ID, IP en de eerste zes van de descriptor de faalpunten.
- Dag 7: bepaal de omvang van de remediatie. Het instrumenteren van bewijs op browserniveau kost doorgaans enkele dagen om te integreren; bevestig de planning met je implementatieteam.
Verder lezen op cside
- Productpagina Chargeback Evidence van cside
- VAMP 2026-handboek voor merchants
- Compelling Evidence 3.0-vereisten
- Chargeback-bewijs: browserlaag versus serverlaag
Dit artikel weerspiegelt cside's analyse van de VAMP en friendly-fraud-regelgeving per 2026-04-28. Drempelwaarden, deadlines en programmaregels kunnen door Visa, Mastercard en acquirer-specifieke contracten worden gewijzigd. Verifieer bij primaire bronnen voordat je operationele beslissingen neemt.
